Wat wordt onderzocht ^

Het betreft de wetenschappelijke studie van de gevolgen van het binnendringen van kogels en andere projectielen uit vuurwapens in het menselijk lichaam of in een ander levend (dierlijk) lichaam. Wondballistiek vormt een bijzonder deelgebied van de terminale ballistiek en bestudeert het gedrag van kogels in weefsel en in weefselsimulerende materialen. Daarbij worden de werkingskenmerken van een kogel onderzocht, waaronder: de snelheid die nodig is om huid en weefsels te penetreren, de expansie, fragmentatie en vervorming van de kogel, de afwijking van zijn baan en het tuimelen, evenals de kenmerken van de penetratie en het snelheidsverlies ten gevolge van de perforatie van huid, weefsels en materialen die de dichtheid van het menselijk lichaam nabootsen.

Meer in het bijzonder is de wondballistiek een onderdeel van de terminale ballistiek en een bijzonder belangrijke tak van de ballistische wetenschap. Zij bestudeert de effecten en verschijnselen die in de weefsels van het menselijk lichaam ontstaan wanneer dat door kogels of andere projectielen uit vuurwapens wordt getroffen.

Vorming van wondholten. © 2010 Lichte et al.; licentiehouder: BioMed Central Ltd.

Wat het vakgebied omvat ^

Enkele voorbeelden van onderwerpen die binnen de wondballistiek worden onderzocht, zijn:

A. Het binnendringen van het projectiel in het menselijk lichaam en het uittreden ervan uit het lichaam.

B. De vorming van primaire en secundaire holten in de weefsels: het permanente wondkanaal en de tijdelijke wondholte.

C. De krachten die als gevolg van het vrijkomen van energie op botten en organen worden uitgeoefend.

D. De ernst en omvang van de verwondingen.

De meeste mensen stellen zich bij een schotwond voor dat een kogel door het lichaam gaat zoals een boor door hout en daarbij een perforatie veroorzaakt, dat wil zeggen een opening met stabiele, duidelijk afgebakende randen.

Deze voorstelling is onjuist, omdat een kogel die zich door een lichaam beweegt het weefsel langs zijn baan verplettert en verscheurt, terwijl hij tegelijkertijd het omringende weefsel radiaal naar buiten verplaatst. Daardoor ontstaat een tijdelijke wondholte die aanzienlijk groter is dan de diameter van de kogel.

De tijdelijke wondholte blijft 5 tot 10 msec bestaan, vanaf haar aanvankelijke snelle uitzetting tot haar ineenstorting. Zij ondergaat een reeks geleidelijk afnemende pulsaties en samentrekkingen voordat zij uiteindelijk verdwijnt en de permanente wondholte achterlaat.

De combinatie van de weefselschade in de permanente wondholte en de effecten van de tijdelijke wondholte op het weefsel rondom de kogelbaan (segmentatie, compressie en uitrekking) bepaalt uiteindelijk de omvang van de wond.

De plaats, grootte en vorm van de tijdelijke wondholte in het lichaam hangen af van de hoeveelheid kinetische energie die de kogel tijdens zijn doorgang door het weefsel verliest, van de snelheid waarmee die energie verloren gaat en van de elasticiteit en cohesie van het weefsel.