Fałszerstwo - podrabianie itp.
Działalność działu ^
Dział badań fałszerstw i podrabiania zajmuje się przypadkami dotyczącymi zabezpieczonych przedmiotów i druków (banknotów, monet, paszportów, znaczków, akcji, pieczęci i innych druków zabezpieczonych), które wymagają badań laboratoryjnych w celu ustalenia ich autentyczności lub nieautentyczności oraz ewentualnych zmian.
Stosując uznane międzynarodowo, naukowo uzasadnione i dopuszczalne w postępowaniu sądowym metody naukowo-techniczne, wykonujemy badania laboratoryjne w celu:
- Ustalenia autentyczności banknotów i monet EURO oraz innych banknotów i monet, a także papierów wartościowych i dokumentów płatniczych, takich jak znaczki, akcje, czeki, losy, faktury, karty kredytowe itp.
- Ustalenia autentyczności dokumentów zabezpieczonych, poprzez kontrolę jakości papieru i charakterystycznych zabezpieczeń dokumentu (znak wodny, nić zabezpieczająca, zastosowanie farby widocznej pod wpływem promieniowania ultrafioletowego), w dokumentach urzędowych takich jak paszporty, dowody osobiste, zezwolenia na pobyt, prawa jazdy itp.
- Ustalenia zmian dokonanych w dokumentach, (na przykład mechanicznych wyskrobań, chemicznego wymywania, wymiany fotografii).
- Ustalenia zastosowanej metodologii oraz środków użytych do fałszowania dokumentów, podrabiania pieniędzy lub wytwarzania fałszywych monet.
Dodatkowo wykonujemy:
- Ocenę sprawozdań z badań laboratoryjnych laboratoriów państwowych i innych laboratoriów lub specjalistów, w sprawach związanych z badaniami fałszerstw, podrabiania i podobnych obiektów.
- Wykorzystanie materiału dowodowego wymagającego dalszych badań, poprzez wskazanie punktów istotnych kryminalistycznie do dodatkowej analizy, udokumentowania i prezentacji, a także określenie obiektów, które mogły zostać poddane badaniom laboratoryjnym i wykorzystane, lecz nie sformułowano odpowiedniego zlecenia.
Opracowania – Szkolenie
^
Ponadto realizujemy:
- Opracowywanie analiz i przedstawianie propozycji, dotyczących wprowadzenia szczególnych środków bezpieczeństwa i zakupu specjalistycznego wyposażenia służącego ochronie przed fałszowaniem różnych formularzy i dokumentów oraz kart kredytowych lub innych kart.
Opracowania i propozycje te są kierowane głównie do takich podmiotów jak instytucje kredytowe (banki), przedsiębiorstwa sektora prywatnego lub szerzej rozumianego sektora publicznego itp. i są dostosowywane do wymagań każdego podmiotu.
- Opracowywanie specjalnych programów szkoleniowych i seminariów informacyjnych, służących ochronie przed używaniem fałszywych lub podrobionych dokumentów, banknotów, fałszywych monet itp., dostosowanych do wymagań każdego podmiotu.
- Kontrolę jakości posiadanego wyposażenia do rozpoznawania fałszerstw.
Przykładowe pytania, które można postawić zależnie od badanej sprawy
^
- Badany dokument zabezpieczony (paszport, dowód osobisty itp.) jest fałszywy od początku czy też jest dokumentem autentycznym, który został następnie zmieniony?
- Fałszywy od początku dokument zabezpieczony został wydrukowany klasyczną metodą druku (OFFSET, sitodruk itp.), czy też użyto urządzenia elektronicznego (komputera, skanera, drukarki) albo kolorowej kopiarki?
- Czy metodologia fałszowania i użyte środki wskazują na zorganizowaną pracownię wytwarzającą fałszywe dokumenty zabezpieczone, czy na pojedynczy przypadek?
- Czy “jakość” fałszywego dokumentu zabezpieczonego pozwala łatwo uznać go za autentyczny i na jakim poziomie kontroli? (To znaczy: podczas zwykłej kontroli policyjnej, kontroli przez pracownika banku, kontroli paszportowej lub kontroli przez personel/biegłego wyszkolonego w badaniu fałszerstw).
- Czy metodologia podrabiania banknotu, innego papieru wartościowego lub fałszywej monety wskazuje na zorganizowaną pracownię podrabiania pieniędzy i monet, czy na pojedynczy przypadek?
- Czy materiały użyte do wytworzenia podrobionego banknotu, innego papieru wartościowego lub fałszywej monety są dostępne w zwykłym handlu, czy też wymagają dostępu do bardziej wyspecjalizowanych dostawców (farby drukarskie, folie holograficzne itp.)?
- Czy “jakość” podrobionego banknotu lub fałszywej monety pozwala łatwo uznać je za autentyczne i na jakim poziomie kontroli? (To znaczy: podczas zwykłej kontroli policyjnej, kontroli przez pracownika banku, kontroli paszportowej lub kontroli przez personel/biegłego wyszkolonego w badaniu fałszerstw).
