Według profesora kryminologii Uniwersytetu w Ottawie w Kanadzie, N. Poulantzasa, kryminalistyka stosowana opiera się na obserwacji, hipotezie, eksperymencie i rozumowaniu. Dobry “badacz” to ten, kto wyniki badań uzyskane według standardów sprawdza przy użyciu powszechnie przyjętej logiki, aby wyprowadzać i oceniać wnioski. Wnioski te wynikają z analizy akt sprawy oraz z rezultatów badań laboratoryjnych przeprowadzonych na ujawnionych materiałach.

Kryminalistyka stosowana czerpie swoje zasady z nauki i ze sztuki; dlatego dokładniej można ją określić jako technikę naukową.

Na tej podstawie nasza firma posiada wieloletnią wiedzę i doświadczenie w wykonywaniu oraz ocenie badań laboratoryjnych. Co do twórczości naszej wyobraźni i naszego rozumowania, zapraszamy do ich sprawdzenia na rzeczywistych przypadkach.

Ślady i dowody rzeczowe, jako nośniki wiarygodnych informacji, obejmują wszystkie elementy — broń, narzędzia, ślady, plamy i inne materiały — znajdujące się na miejscu popełnienia czynu, przy podejrzanym, przy ofierze lub gdzie indziej, które mogą służyć nie tylko jako dowód popełnienia czynu, lecz także jako przesłanka winy albo niewinności oskarżonego.

Elementy te, chociaż są nieożywione i nie można ich przesłuchiwać na etapie postępowania przygotowawczego, śledztwa ani rozprawy, dzięki właściwemu obchodzeniu się z nimi oraz naukowo-technicznemu zarządzaniu, badaniu, analizie, interpretacji, wykorzystaniu i ocenie mogą dostarczyć obiektywnych danych i informacji, czyli potwierdzić, obalić albo wzmocnić twierdzenia podejrzanego lub zeznania ofiary, a także powiązać albo wykluczyć sprawy i zdarzenia oraz połączyć ofiarę lub podejrzanego z określonym miejscem.

Elementy te, nazywane często “niemymi” lub “milczącymi świadkami”, mają przewagę nad innymi środkami dowodowymi, takimi jak przyznanie się czy zeznania, ponieważ nie ulegają autosugestii ani wpływom, nie zapominają, nie można ich zmusić, zastraszyć ani, co najważniejsze, przekupić.

Zapomniany odcisk palca, niewidoczne materiały biologiczne, oderwane fragmenty pojazdów, łuski i pociski, wraz z innymi śladami, mogą po właściwym opracowaniu i interpretacji nadać istotny kierunek wynikowi badanych spraw.

W naszych czasach stale rośnie odwoływanie się do dowodu naukowo-technicznego, który w połączeniu z właściwie udokumentowanymi aktami kształtuje rozumowanie sądowe i w konsekwencji uzasadnia ocenę sądową.

Balistyka bada zagadnienia związane z bronią, takie jak badania porównawcze, badania balistyczne itp., a także skutki wynikające z jej użycia, takie jak rykoszet, akustyka, pozostałości powystrzałowe i balistyka ran.

Stanowi zatem jedną ze specjalności kryminalistyki stosowanej. Czym jednak jest kryminalistyka stosowana? Nie wywodzi się ona z jednej dziedziny naukowej, lecz czerpie zasady z różnych obszarów naukowych i technologicznych; zawiera interdyscyplinarność, punkt zbieżności wielu pól naukowych, czyli punkty przecięcia przedmiotów poznania, dlatego określa się ją jako technikę naukową.

Na przykład w medycynie interdyscyplinarność ma znaczenie zasadnicze. Internista może zlecić pacjentowi badania mikrobiologiczne i obrazowe. To lekarz ponosi odpowiedzialność za decyzję, jakie badania mają zostać wykonane i jaki ma być ich zakres.

Badania te wykonują wyspecjalizowani mikrobiolodzy i radiolodzy, którzy mogą nie mieć ze sobą bezpośredniego kontaktu. Mimo to internista musi łącznie ocenić ich wyniki, uwzględniając informacje wynikające z przewidzianej metodologii i z badań, aby dojść do właściwej diagnozy i strategii terapeutycznej.

Lekarz zlecający badania, w naszym przykładzie internista, ponosi odpowiedzialność za ocenę, współocenę wyników i podejmowanie decyzji. Jednocześnie jest specjalistą w zakresie nauki medycznej w swojej specjalności.

Jeżeli lekarz zlecający pominął pewne badania albo nie ocenił ich prawidłowo, w żadnym razie nie stanowi to odpowiedzialności mikrobiologa ani radiologa.

Tym samym jest to luka pojawiająca się w sprawach o znaczeniu sądowym: poprzez współocenę wyników i pogłębienie pytań, które należy stawiać w każdym przypadku.

Jak można tę lukę wypełnić? Poprzez zrozumienie i podejście do danych każdej sprawy z różnych perspektyw.

Dlatego właśnie interdyscyplinarność w wymiarze międzynarodowym stale zyskuje przewagę nad absolutną specjalizacją. W jakim zakresie? Nie przez obniżenie specjalizacji naukowej, lecz w zakresie ostatecznej oceny i podejmowania decyzji. Pomyślmy o konsyliach lekarskich w przeciwieństwie do decyzji jednostronnych.

W średniowieczu “prawdą” było, że ziemia jest płaska. Temu, kto mówił o kulistej ziemi, groził stos. Później nauka, dzięki swoim narzędziom i satelitom, ujawniła kulistość ziemi, czyli jedną rzeczywistą prawdę. Podsumowując, wszyscy powinniśmy znajdować się po tej samej stronie — nie prawdy pozornej, lecz jedynej rzeczywistej prawdy.