به گفته نیک. پولانتزاس، استاد جرم‌شناسی دانشگاه اتاوا در کانادا، جرم‌شناسی کاربردی بر مشاهده، فرضیه، آزمایش و استدلال استوار است. پژوهشگر خوب کسی است که نتایج آزمایش‌های مبتنی بر استانداردها را با منطق پذیرفته‌شده عمومی می‌سنجد تا نتیجه‌گیری کند و نتایج را ارزیابی نماید. این نتیجه‌گیری‌ها از مطالعه پرونده و نتایج آزمایش‌های آزمایشگاهی انجام‌شده بر روی یافته‌ها حاصل می‌شوند.

جرم‌شناسی کاربردی اصول خود را از علم و هنر می‌گیرد؛ ازاین‌رو، برای دقت بیشتر، به‌عنوان یک فن علمی توصیف می‌شود.

بر پایه مطالب فوق، شرکت ما از دانش و تجربه‌ای طولانی در انجام و ارزیابی آزمایش‌های آزمایشگاهی برخوردار است؛ و در مورد خلاقیتِ تخیل و قدرت استدلال ما، از شما دعوت می‌کنیم آن‌ها را در وقایع واقعی بررسی کنید.

یافته‌ها و ادله مادی، به‌عنوان حاملان اطلاعات قابل اعتماد، همه آن عناصری هستند (سلاح‌ها، ابزارها، آثار، لکه‌ها و غیره) که در محل ارتکاب جرم، نزد مظنون، نزد قربانی یا در جاهای دیگر یافت می‌شوند و می‌توانند نه‌تنها به‌عنوان دلیل وقوع جرم، بلکه به‌عنوان نشانه‌ای از تقصیر یا بی‌گناهی متهم به کار روند.

اگرچه این عناصر بی‌جان‌اند و چه در مرحله تحقیقات مقدماتی و اصلی و چه در مرحله رسیدگی دادگاه نمی‌توان از آن‌ها پرسش کرد، اما می‌توانند در صورت جابه‌جایی صحیح و مدیریت، آزمایش، تحلیل، تفسیر، بهره‌برداری و استفاده علمی‌ـ‌فنی، داده‌ها و اطلاعات عینی ارائه دهند؛ یعنی ادعاهای مظنون یا اظهارات قربانی را تأیید، رد یا تقویت کنند، پرونده‌ها یا رویدادها را به یکدیگر مرتبط سازند یا ارتباط آن‌ها را منتفی کنند، و قربانی یا مظنون را به مکانی مشخص پیوند دهند و مانند آن.

این عناصر که “شاهدان بی‌زبان یا خاموش” نامیده می‌شوند، در مقایسه با دیگر ادله اثبات (اقرار، شهادت و غیره) این برتری را دارند که دچار “تلقین به خود” یا “تلقین از سوی دیگران” نمی‌شوند، “فراموش نمی‌کنند”، “تحت اجبار قرار نمی‌گیرند”، “تهدید نمی‌شوند” و مهم‌تر از همه “خریداری نمی‌شوند”.

یک اثر انگشت فراموش‌شده، مواد زیستی نامرئی، قطعات شکسته‌شده خودرو، پوکه‌ها و گلوله‌ها، همراه با یافته‌های دیگر، در صورت پردازش و تفسیر مناسب می‌توانند جهت مهمی به نتیجه پرونده‌های مورد بررسی بدهند.

امروزه مراجعه به دلیل علمی‌ـ‌فنی پیوسته رو به افزایش است؛ دلیلی که در ترکیب با پرونده‌ای مستند، استدلال قضایی را شکل می‌دهد و در نتیجه مبنای داوری قضایی را فراهم می‌سازد.

بالستیک موضوعات مرتبط با سلاح‌ها را بررسی می‌کند، مانند آزمایش‌های مقایسه‌ای، تحقیقات بالستیکی و غیره؛ همچنین نتایج ناشی از استفاده از آن‌ها را، مانند کمانه‌کردن، آکوستیک، بقایای شلیک، بالستیک جراحتی و غیره.

ازاین‌رو، بالستیک یکی از تخصص‌های جرم‌شناسی کاربردی است. اما جرم‌شناسی کاربردی چیست؟ جرم‌شناسی کاربردی از یک حوزه علمی واحد سرچشمه نمی‌گیرد، بلکه اصول خود را از حوزه‌های گوناگون علمی و فناوری می‌گیرد، ماهیتی میان‌رشته‌ای دارد و نقطه همگرایی چندین حوزه علمی است؛ یعنی محل تلاقی موضوعات دانشی، و به همین دلیل به‌عنوان یک فن علمی شناخته می‌شود.

برای نمونه، در حوزه پزشکی، میان‌رشته‌ای بودن اهمیتی حیاتی دارد. ممکن است پزشک داخلی لازم بداند برای بیمار آزمایش‌های میکروبیولوژی و تصویربرداری درخواست کند. این پزشک است که مسئولیت دارد تعیین کند بیمار تحت چه آزمایش‌هایی قرار گیرد و دامنه آن آزمایش‌ها چه باشد.

آزمایش‌های درخواست‌شده توسط میکروبیولوژیست‌ها و رادیولوژیست‌های متخصص انجام می‌شوند که ممکن است ارتباط مستقیمی با یکدیگر نداشته باشند. بااین‌حال، پزشک داخلی باید نتایج آن‌ها را به‌طور مشترک ارزیابی کند و با در نظر گرفتن اطلاعات حاصل از روش‌شناسی مقرر و آزمایش‌ها، به تشخیص مناسب و راهبرد درمانی شایسته برسد.

پزشک درخواست‌کننده، که در مثال ما پزشک داخلی است، مسئول قضاوت، ارزیابی مشترک نتایج و اتخاذ تصمیم‌هاست. هم‌زمان، در موضوعات علوم پزشکی مربوط به حوزه تخصص خود نیز متخصص است.

اکنون، اگر پزشک درخواست‌کننده برخی آزمایش‌ها را از قلم انداخته یا آن‌ها را به‌درستی ارزیابی نکرده باشد، این امر به‌هیچ‌وجه مسئولیتی برای میکروبیولوژیست و رادیولوژیست ایجاد نمی‌کند…

در نتیجه، این همان خلائی است که در پرونده‌های دارای اهمیت قضایی وجود دارد؛ از راه ارزیابی مشترک نتایج و تعمق در دامنه پرسش‌هایی که باید حسب هر مورد مطرح شوند.

اما چگونه می‌توان این خلأ را پر کرد؟ از راه درک و بررسی داده‌های هر پرونده از دیدگاه‌های گوناگون.

از همین رو، میان‌رشته‌ای بودن در عرصه بین‌المللی پیوسته در برابر تخصص مطلق جایگاه بیشتری پیدا می‌کند. اما در کجا؟ نه به بهای کاستن از تخصص علمی، بلکه در آنچه به داوری نهایی و تصمیم‌گیری مربوط می‌شود. کافی است شوراهای پزشکی را در برابر اتخاذ هرگونه تصمیم یک‌جانبه در نظر آوریم.

در قرون وسطی “حقیقت” این بود که زمین مسطح است و هر کس از کروی بودن زمین سخن می‌گفت، آتش در انتظارش بود. اما علم با ماهواره‌های خود آمد و کروی بودن زمین را به ما نشان داد؛ یعنی همان حقیقت یگانه و واقعی. در پایان، همهٔ ما باید در یک سو باشیم؛ نه در سوی حقیقت ظاهری، بلکه در سوی حقیقت یگانه و واقعی.