Σύμφωνα με τον Καθηγητή Εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ottawa του Καναδά, Νικ. Πουλαντζά, η Εφαρμοσμένη Εγκληματολογία στηρίζεται στην παρατήρηση, την υπόθεση, τον πειραματισμό και τον συλλογισμό. Ένας καλός “ερευνητής” είναι αυτός που ελέγχει τα βάσει προτύπων αποτελέσματα των εξετάσεων με την κοινώς αποδεκτή λογική, για την εξαγωγή και αξιολόγηση των συμπερασμάτων. Συμπεράσματα που προέρχονται από τη μελέτη της δικογραφίας και από τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων επί των ευρημάτων.

Η Εφαρμοσμένη Εγκληματολογία αντλεί τις αρχές της από την επιστήμη και από την τέχνη, για μεγαλύτερη λοιπόν ακρίβεια χαρακτηρίζεται σαν μία Επιστημονική Τεχνική.

Με βάση λοιπόν τα ανωτέρω, η εταιρεία μας διαθέτει μακροχρόνια γνώση και εμπειρία στη διενέργεια και αξιολόγηση εργαστηριακών εξετάσεων, όσον δε αφορά τη δημιουργικότητα της φαντασίας και τον συλλογισμό μας, καλούμε εσάς να τα διερευνήσετε επί πραγματικών περιστατικών.

Τα ευρήματα - πειστήρια ως φορείς αξιόπιστων πληροφοριών είναι όλα εκείνα τα στοιχεία (όπλα, εργαλεία, ίχνη, κηλίδες κ.λπ.), που βρίσκονται στον τόπο τέλεσης ενός εγκλήματος, στον ύποπτο, στο θύμα και αλλού και τα οποία δύνανται να χρησιμεύσουν όχι μόνο ως απόδειξη τέλεσης ενός εγκλήματος, αλλά και ως ένδειξη για την ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορουμένου.

Τα στοιχεία αυτά, ναι μεν άψυχα και μη επιδεχόμενα ερωτήσεων τόσο στο στάδιο της προανάκρισης και της κυρίας ανάκρισης, όσο και στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας, δυνάμενα όμως κάτω από ορθή διακίνηση και επιστημονικο-τεχνική διαχείριση, εξέταση, ανάλυση, ερμηνεία, εκμετάλλευση και αξιοποίηση, να δώσουν αντικειμενικά στοιχεία και πληροφορίες, δηλαδή να επιβεβαιώσουν, διαψεύσουν ή ενισχύσουν ισχυρισμούς υπόπτου, κατάθεση θύματος ή ακόμη να συσχετίσουν ή να αποκλείσουν υποθέσεις ή συμβάντα, να συνδέσουν το θύμα ή τον ύποπτο με συγκεκριμένο χώρο κ.λπ.

Τα στοιχεία αυτά “άφωνοι ή σιωπηλοί μάρτυρες”, όπως αποκαλούνται, έχουν το συγκριτικό πλεονέκτημα έναντι των λοιπών αποδεικτικών μέσων (ομολογία, μαρτυρία κ.ά.), ότι δεν “αυθυποβάλλονται” ή “ετεροϋποβάλλονται”, δεν “λησμονούν”, δεν “εκβιάζονται”, δεν “απειλούνται” και το κυριότερο δεν “χρηματίζονται”.

Ένα ξεχασμένο αποτύπωμα, αόρατα βιολογικά υλικά, θραυσθέντα τεμάχια από οχήματα, κάλυκες & βολίδες, αποτελούν μαζί με άλλα, ευρήματα τα οποία με κατάλληλη επεξεργασία και ερμηνεία, προσδίδουν μια σημαντική κατεύθυνση στην έκβαση των εξεταζομένων υποθέσεων.

Στις μέρες μας, είναι συνεχώς αυξανόμενη η προσφυγή στην επιστημονικο-τεχνική απόδειξη, η οποία βέβαια, σε συνδυασμό με μία τεκμηριωμένη δικογραφία, διαμορφώνει το δικανικό συλλογισμό και κατά συνέπεια θεμελιώνει τη δικανική κρίση.

Η Βαλλιστική εξετάζει θέματα που σχετίζονται με τα όπλα, όπως: συγκριτικές εξετάσεις, βλητικές διερευνήσεις κ.ά., καθώς και τα αποτελέσματα που παράγονται από τη χρήση τους, όπως: εποστρακισμός, ακουστική, κατάλοιπα πυροβολισμών, τραυματική βλητική κ.ά.

Αποτελεί επομένως μία από τις ειδικότητες της εφαρμοσμένης εγκληματολογίας. Τι είναι όμως η Εφαρμοσμένη Εγκληματολογία; Η Εφαρμοσμένη Εγκληματολογία δεν προέρχεται από ένα και μόνο επιστημονικό πεδίο, αλλά αντλεί τις αρχές της από διαφορετικούς επιστημονικούς και τεχνολογικούς τομείς, εμπεριέχει μία διεπιστημονικότητα, ένα σημείο σύγκλισης πολλαπλών επιστημονικών πεδίων, δηλαδή τα σημεία τομής γνωστικών αντικειμένων και γι’ αυτό χαρακτηρίζεται ως μία Επιστημονική Τεχνική.

Για παράδειγμα, στο πεδίο της ιατρικής, η διεπιστημονικότητα είναι κρίσιμη. Ένας παθολόγος ίσως χρειαστεί να παραγγείλει μικροβιολογικές και απεικονιστικές εξετάσεις για έναν ασθενή. Είναι ο ιατρός που έχει την ευθύνη να αποφασίσει ποιες θα είναι οι εξετάσεις στις οποίες θα υποβληθούμε, καθώς και το εύρος των εξετάσεων αυτών.

Οι εξετάσεις αυτές που έχουν παραγγελθεί, διεξάγονται από εξειδικευμένους μικροβιολόγους και ακτινολόγους, οι οποίοι μπορεί να μην έχουν άμεση επικοινωνία μεταξύ τους. Ωστόσο, ο παθολόγος πρέπει να συναξιολογήσει τα αποτελέσματά τους, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες από την προβλεπόμενη μεθοδολογία και τις εξετάσεις για να καταλήξει σε μία ενδεδειγμένη διάγνωση και θεραπευτική στρατηγική.

Ο παραγγέλλων ιατρός, εν προκειμένω στο παράδειγμά μας ο παθολόγος, έχει την ευθύνη της κρίσης, της συναξιολόγησης των αποτελεσμάτων, αλλά και της λήψης των όποιων αποφάσεων. Παράλληλα είναι εξειδικευμένος σε θέματα της Ιατρικής Επιστήμης στο αντικείμενο της ειδικότητάς του.

Τώρα∙ εάν ο παραγγέλλων ιατρός παρέλειψε κάποιες εξετάσεις ή δεν τις αξιολόγησε σωστά, αυτό επουδενί δεν συνιστά ευθύνη του μικροβιολόγου και του ακτινολόγου…

Συνεπώς, αυτό είναι το κενό που παρέχεται σε υποθέσεις δικαστικού ενδιαφέροντος. Διαμέσου της συναξιολόγησης των αποτελεσμάτων και της εμβάθυνσης στο εύρος των ερωτημάτων τα οποία πρέπει ανά περίπτωση να τίθενται.

Πώς όμως μπορεί να καλυφθεί το κενό αυτό; Διαμέσου της κατανόησης και της προσέγγισης των δεδομένων της κάθε υπόθεσης που ανακύπτουν από διάφορες οπτικές.

Για αυτό άλλωστε και η Διεπιστημονικότητα στο διεθνές γίγνεσθαι κερδίζει συνεχώς έδαφος έναντι της απόλυτης εξειδίκευσης. Πού όμως; Όχι στην έκπτωση της επιστημονικής εξειδίκευσης, αλλά σε ό,τι αφορά την τελική Κρίση και τη Λήψη Αποφάσεων. Ας αναλογισθούμε τα Ιατρικά Συμβούλια... Έναντι της λήψης των όποιων μονομερών αποφάσεων.

Τον Μεσαίωνα, η αλήθεια ήταν ότι η Γη είναι επίπεδη. Όποιος μιλούσε για στρογγυλή Γη, τον ανέμενε η πυρά. Ήρθε όμως η επιστήμη με τους δορυφόρους της και μας ανέδειξε τη σφαιρικότητα της Γης, δηλαδή τη μία και πραγματική αλήθεια. Εν κατακλείδι, όλοι πρέπει να βρισκόμαστε στην ίδια πλευρά, όχι της φαινόμενης αλλά της μίας και πραγματικής αλήθειας.